|
6
YAŞINDA :Babam herşeyi
biliyor.
10 YAŞINDA :Babam çok şey
biliyor.
15 YAŞINDA :Ben de babam
kadar biliyorum.
20 YAŞINDA :Babamın da pek
fazla birşey bildiği söylenemez.
30 YAŞINDA :Bir kere de
babamın fikrini sorsam fena
olmayacak.
40 YAŞINDA :Ne de olsa
babam bazı şeyleri biliyor.
50 YAŞINDA :Babam herşeyi
biliyor.
60 YAŞINDA :Ahh ! Keşke babam hayatta
olsaydı da kendisine danışabilseydim.
|
|
0 yaşında Baba :
Ne kadar da güzel. Şimdi bu küçücük şey benim
kızım mı? Gözleri de bana ne kadar çok
benziyor. Kızı : Bu
gözlerini benden hiç ayırmayan adam babam olsa
gerek.
5
yaşında Baba : Prensesim
benim, güzel kızım. Söyle bakalım baban sana ne
alsın? Kızı : En çok
babamı seviyorum.Babam, niye annemle uyuyor?Hep
benimle uyusun, başkasını
sevmesin.
10
yaşında Baba : Gittikçe
yaramaz oluyor, kime çekti bu
kız? Kızı : Ben
babama aşığım. Büyüyünce babam gibi erkekle
evleneceğim.Babam bu ay harçlığımı arttırır
mı?
15
yaşında Baba : Ne kadar da
çabuk büyüdü. Eve de gittikçe geç kalmaya
başladı, bu gidişle başına kötü bir şey gelecek.
Sanırım daha sert
konuşmalıyım. Kızı : Babam
yüzünden arkadaşlarımla istediğim kadar vakit
geçiremiyorum. Bana baskı uygulamasından nefret
ediyorum. Ne zaman özgür olacağım?
20
yaşında Baba : Artık sözümü
dinlemiyor. Benden giderek uzaklaşıyor. Kendi
parasını da kazanmaya başladı ya, bana ihtiyacı
kalmadı tabii. Uzun zamandır tatlı bir-iki laf
geçmedi aramızda zaten. Evi de sürekli erkekler
arıyor. Galiba kızım elden
gidiyor. Kızı : Her
dediğime alınıyor, beni bir türlü anlamıyor.Hele
geçen gün giydiğim mini eteğe karışmasına ne
demeli? Evden ayrılıp, kendi hayatımı
kurmalıyım. Çocuk muamelesi görmekten bıktım
artık!
25 yaşında Baba : Bir gün bunun
olacağını biliyordum. İşte evleniyor. Zaten
aramız eskisi gibi değildi.Şimdi bir de kocası
var. Prensesim beni
terkediyor. Kızı :
Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi
takınmasının ne lüzumu var ki? Biliyorum, onu
bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden
yapıyor.Kendi hayalindeki damat değil ya!Sanki
birlikte yaşayacak olan o.
30
yaşında Baba : Çok az
görüşüyoruz. Daha sık biraraya gelsek ne iyi
olur. Hem torunlarımı da özlüyorum. Kendi
arkadaş çevrelerinden fırsat bulup da bize
gelemiyorlar ki... Kızı
: Babamları da çok ihmal ediyorum
galiba.Yine telefonda çok üzgün geldi
sesi.Haftasonu onlara süpriz yapmak en
iyisi.
40
yaşında Baba : Kızım, benim
entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor. Ona göre
çağın gerisinde düşünüyormuşum. Oysa küçükken
derslerine hep ben yardım ederdim. Anlayamadığı
bütün problemleri bana sorardı.Şimdi beni
beğenmiyor. Bir daha onunla asla politik
tartışmalara
girmeyeceğim. Kızı :
Babam giderek daha da çocuk gibi
davranıyor.Sürekli bir şeylerden yakınıyor.
Gerçi son zamanlarda sağlığı da iyi değil ama.Ya
ona bir şey olursa? Zaten hiçbir zaman dilediği
gibi bir evlat da olamadım.
45
yaşında Baba : Kızımın mutlu
bir yuvası olması ne güzel.Gözüm arkada
gitmeyeceğim. Her şeyi kendi başardı. Onunla
gurur
duyuyorum. Kızı :
Babam için çok endişeleniyorum. Onu kaybetmeye
hazır değilim. İlaçlarını da hep ihmal ediyor
zaten. Allah'ım onu benden
alma!
50
yaşında Baba : Dünyada mutlu
kal kızım ! Kızı : Seni
çok özleyeceğim ve arayacağım babacığım.Şimdi
ben kime danışacağım, kim yardım edecek bana? Ne
olur gittiğin yerde çok mutlu ol.Ve hep yanımda
olduğunu hissettir, ne bileyim ben,arada sırada
işaretler yolla mesela. Ah babacığım! Sensiz
nasıl yaşayacağım?
55
yaşında Kadın : Sen gideli,
seni daha iyi anlıyorum babacığım.Keşke seni hiç
üzmeseydim demeyeceğim, çünkü "keşke"lerin
hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini biliyorum.Yine
de beni duyuyorsan, lütfen seni üzdüğüm her gün
için çok ama çok pişman olduğumu bil olur
mu?
|